یعنی تعقیب کیفری کردن در دادگاههای جزای عرفی عصر ایلخانان. شاید یارغو داشتن معنی اعم از این داشته است. در جامعالتواریخ مینویسد:
«چون در ممالک، اکثر خلق بر شرب خمر و تناول مسکرات اقدام مینمودند و همواره در بازارها و مجامع به سبب مستی مردم در عربده و گفتگو میبودند و به هلاک بعضی مودّی میشد و بعضی مجروح و افگار میگشتند و یارغوی ایشان میبایست داشت…» یعنی باید اقدام به تعقیب کیفری آنان کرد.
منبع: جامعالتواریخ 1087