در اصطلاحات اهل حدیث، شاگردی بود که حدیث را میشنید و سپس مینوشت؛ او باید نام سامع را که استاد حدیث بود بنویسد. اگر حضار جلسه زیاد بودند یک نفر سخن استاد را میشنید و به دیگران میرساند که او را مسمع میخواندند و کاتب التسمیع باید نام مسمع را هم یادداشت میکرد.
منابع: نتیجه المقال 96. تدریب الراوی 2/89-90