در لغت به معنی اموری است که وابسته به گروه دینی مسیحی نیست یعنی الزاماً وابسته به کلیسا نیست، به عبارت دیگر: ناشی از روش عقل است خواه موافق حقوق کلیسا باشد یا نباشد پس لائیک نسبت به قواعد کلیسا لابشرط است.
در کشورهای اسلامی نیاز به لائی سیزم (Laicism) ندارند زیرا در صورت حاجت عمومی از طریق احکام ثانوی وارد میشود و در آن باب هم رعایت حداکثر احتیاط شرعی را میکنند و از دائره عسر و حرج قدم بیرون نمیگذارند. اما اصحاب اباحت مانند صوفیه و غیرصوفیه حکم آنان جدا است و عمل آنان نه قاعده است و نه معیار. بنا به توضیح که لغت لائیک اساساً در قلمرو حقوق کلیسا در اروپا آمده است ترجمه آن به عرفی (در بلاد اسلامی) چنانکه قزوینی کرده است خطای محض است از کسی که اهل اصطلاحات فقه نبوده است (رک. حاجت عمومی، حکم ثانوی، عسر و حرج، عقده خوف، واجبات نظامی، عرف و شرع).
منابع: قزوينى، يادداشتها ٤/116. یونسکو تاريخ پيشرفت علمى، جلد چهارم؛ بخش اول 86/170. فرهنگ اصطلاحات اجتماعى و اقتصادى ٢١3. ترمينولوژى حقوق