آنکه نشانها شناسد و از روی قیافه و خطوط چهره و نشانیهای صورت کسی بتواند وجه شباهت او را با دیگری از اقارب احتمالی بازیابد که در جاهلیت نزد عرب موجب الحاق نسب بود. پس قائف کارشناس انساب بود. امامیه آن را نپذیرفتهاند.
(دائرةالمعارف علوم اسلامی، رک. عیافه)
منابع: نهایه ابن اثیر 121/4؛ سیوطی، الاشباه و النظائر ۲۹۵؛ اعلام الموقعین 348/2؛ دائرةالمعارف علوم اسلامی ۹۴۷