یعنی دار و دسته و نیروی مسلح و آماده و معدّ رزم. در باب بغی و بغات از آن سخن گفته میشود (ر.ک. بغی). فیئه به معنی رجعت است مانند رجوع زوج به زوجه در باب ایلاء (ر.ک. ایلاء). فئه به معنی رجوع نیست.
منابع: جواهر ۳/۵۹۵/۱۲–۱۹-30. معجم متن اللغة ۴۶۲/۴؛ معجم الوسیط. ابن اثیر، نهایه ۳/406. جواهر 5/424/14 و 3/425