(فقه) نام مکتبی است افراطی و قشری که احمد حنبل و داود ظاهری اصفهانی (وفات ۲۷۰ هـ) پیشوای آن هستند؛ به ظاهر الفاظ نصوص متکیاند و از اعمال نظر خودداری میکنند. اعتقاد به موارد سکوت قانون (= ما لا نص فیه) ندارند. این مکتب در خاورمیانه پدید آمد و در اسپانیا شگفته شد. ابن حزم اندلسی در اشاعه آن … سهم بسیار دارد. بسیاری از اسناد تاریخی که در جایی دیده نمیشود در کتاب او (المحلی) دیده میشود زیرا او مدتی وزیر بود و به نسخههای خطی گرانبها دسترسی داشت. او همه مذاهب را طرد میکند جز مذهب! احمل حنبل را. قول و تعصب را مانند امامیه قبول ندارد (رک. اهل ظاهر).
منابع: دانشنامه حقوقی 2/406-439 و جلد 5/343. مکتبهای حقوقی ۲۴۴