(مدنی – فقه) به فارسی مایه گویند: یکی نقصان مایه و دیگری شماتت همسایه (نیز شاهنامه ۲۴۶). بدون شک واژه راس المال ترجمه تحت لفظی سرمایه فارسی است چنانکه امروزه هم نظام سرمایهداری را «راس مالیه» گویند. تردید مرحوم فروزان در این مورد بیوجه است. نظیر این اقتباس عرب از فرهنگ فارسی بسیار است چنانکه سرکشیک را «راس نوبت» گفتهاند (صبح الاعشی) و آبرو را (ماء الوجه) گویند. به هر حال راس المال، اصل در برابر بهره است.
در بازار قیمت وجه تمامشده کالا را «قیمت راس المال» گویند. معامله راس المالی در محاورات اهل سوق زیاد میآید. اگر در بیع مرابحه قیمت راس المال را بیش گوید مشتری را خیار کذب هست (ر.ک. خیار کذب. بیع مرابحه). سوره 2/279
منابع: مجله یغما ۱۰/۶۳. صبح الاعشی ۱/۱۵۰. نفائس الفنون ۱/۵۵۱. جواهر 3/۵۸/40 و 4/124-167/31 و ص 171-173-429/1. شاهنامه 246/7. جامع الشتات 120-141. شرح فتح القدیر ۵/۲۵۲. مجمع البحرین ۲۸۰. تفسیر قرطبی 3/247/19 و 365/5