(فقه) در دو مورد به کار رفته است:

۱) بینه خارج یعنی بینه کسی که در ملکی منازعه دارد ولی متصرف نیست.

۲) ضد ذوالید است یعنی ضد متصرف در مال.

منابع: ابن نجیم، الاشباه و النظائر ۲۴۷. معین الحکام ۶۱