تملیک بلاعوض مالی است به کسی در مقابل کاری که کرده است به منظور تشویق و یا جبران زحمت او. در فقه در باب جوائز سلاطین جائر بحث مشروح هست (جواهر). بنا به نوشته یاقوت در معجمالبلدان در زمان حجاج این واژه را سردار سپاه عرب در حمله به کرمان به کار برد (معجمالبلدان – مجله یغما) ولی در یادداشتهای من فیش دیگری از صبح الاعشی دیدم که در زمان عثمان اولین بار این واژه در حمله به کرمان به کار رفت. عجیب آنکه واقعه حمله به کرمان را یاقوت و قلقشندی با اختلافات قابل ملاحظه ضبط کردهاند که پیدا است مآخذشان تفاوت داشته است و اعتباری به هیچکدام نیست. ازهری در تهذیباللغه وجه تسمیه پاداش (= بَرَم) را به نقل از اساتید زبان عرب طور دیگر نوشته و به منابع یاقوت و قلقشندی قطعاً دسترسی داشته است ولی آنها را پوچ و بیاعتبار میدانست و او ثقه و استاد فن است. مرحوم قزوینی در یادداشتها فقط معجمالبلدان را دیده است نه صبح الاعشی و نه تهذیباللغه ازهری را.
منابع: تهذیباللغه ۱۱/۱۴۹. صبح الاعشی ۱/۴۳۱/1. ترجمه مفاتیح العلوم ۲۵. معجمالبلدان: لغت کرمان. یادداشتهای قزوینی ۲/۱۳۵. فرهنگ ایران زمین ۱۱/۵۲. مجله یغما ۱۳/۵۵. ترمینولوژی حقوق. جواهر ۴/33/5. ابن نجیم، الاشباه و النظائر ۱۱۲–۱۴۶. شعائر الاسلام ۲۷۴. الغنی ۶/۴۸۹. نایینی، منیه الطالب ۱/۲۱. مکاسب ۶۷