آنکه نه براتکش است و نه براتگیر (مواد ۲۳۹–۲۴۰ ق.ت.). ثالث برات دو صورت دارد:
اول – ثالث منصوب که در برات، برای دادن وجه برات، به جای محالعلیه ناکل، معین میشود. نصب او مانع اعمال مادة ۲۳۷ ق.ت. است. ثالث مذکور را میتوان پس از نکول محالعلیه، نصب کرد. در این صورت، حامل برات میتواند دخالت این ثالث را رد کند، و در اجرای مادة ۲۳۷ ق.ت. به کشندة برات رجوع نماید
دوم – ثالث غیرمنصوب که در مواد ۲۳۹–۲۴۰ ق.ت. آمده است؛ او ثالثی است که نه حین صدور برات و نه پس از نکول محالعلیه، منصوب گردد و نامزد پرداختن وجه برات شود. این ثالث اگر برات را پس از نکول قبول کند به دستور مادة ۲۴۰ ق.ت. قبول وی مانع اجرای مادة ۲۳۷ ق.ت. نیست. پس حکم این ثالث مانند حکم ثالث منصوب، پس از نکول محالعلیه برات است.
منابع: دائرهالمعارف تعهدات ۱/۴۴۳/ شمارة ۵۵ تا ۵۷. وافی ۱/۱۷۰