یعنی پیشوایان. در اصطلاحات سیاسی اسلامی به خلفا و اولوالامر گفته میشود. شیعه این واژه را مخصوص امامان معصوم (ع) میداند یعنی هرگاه مطلق باشد مقصود ائمه معصومین (ع) است مگر اینکه مقید باشد مانند ائمه لغت یعنی بزرگان اهل لغت. امام به معنی پیشرو و پیشکسوت هم هست مانند امام فخر رازی یا امام المشککین؛ و این موقعی گفته میشود که بروز و ظهوری به هم رسانده باشد.
منابع: سلوک الملوک ۲۷۲. وافی ۱/۴۹، ۶۳، ۱۳۹، ۱۵۰، ۱۵۳، ۱۸۲، ۱۹۸، ۱۹۹. تحف العقول ۱۲۸. ابن ابی الحدید ۱/۱۷۸ و ۲/۴۶۴. جمهرة رسائل العرب ۱/۵۶۳. ابن ندیم، فهرست ۳۶۲. جواهر ۶/۵۱۸.