(مدنی ـ جزا) در اعمال حقوقی (عقود، ایقاعات) مسلوب العباره است (رک: مسلوب العباره) نیز در هر فعل که قصد فعل شرط موثر بودن آن است مانند اقرار. اما در احکام وضعی ضمان متوجه او است مانند صغیر و دیوانه (ملاک ماده ۱۲۱۶ ق.م.) پس اگر در خواب بغلطد روی ظروف و بشقاب میزبان و بشکند ضامن اتلاف است. در امور کیفری هم افعال او محکوم به حکم خطا است (رک. خطا). در منابع این بحث نا منقح است.
منبع: جواهر 3/262/23 و جلد 4/374/9-10