(= تیول) فئود یا فیف Fief اراضی وسیعی بود که پادشاه آنها را به کسان زبده و گزیده میداد با امتیازات حقوقی و مالی. صاحب تیول را فئودال (= تیولدار) میخواندند. کشاورزان آن اراضی (= سرف) وابسته آن اراضی میشدند و با ارباب تیولدار (Lord) سوگند وفاداری یاد میکردند (ر.ک. سرف، علج، علوج). بنگرید به واژه فئودالیسم.
از جمله مسائل قابل توجه، مطالعه وضع اینچنین در آسیا با فئود در اروپای غربی است که با وجود بعد فاصله شباهت بسیار به یکدیگر دارند (ر.ک. اینجو). شما میتوانید اینجو و فئود را با یکدیگر مقایسه کنید. اینجو در قرون ۱۳–۱۴ میلادی به وسیله ایلخانان مغول در ایران، به اوج شکوفایی رسید. مطلب دیگری که از راه مقایسه به وضوح فئود (= تیول) میافزاید مطالعه واژه اقطاع است (ر.ک. اقطاع). اینجو به فئود نزدیکتر است تا اقطاع. وضع مخالف های یمن روشن نیست تا با فئود به مقایسه نهاده شود (ر.ک. مخالف).