(مدنی) زمین‏های کشاورزی در مصر که دولتی بود و به آحاد ناس اذن بهره‏برداری از آنها را می‏دادند و حتی به اذن دولت قابل وقف کردن بود. زنان از آن ارث نمی‏بردند. بین منتفع و دولت در باب واگذاری منافع آن اراضی عقدی بسته می‏شد به  نام غاروقه. از جمله توابع و آثار این عقد آن بود که منتفع می‏توانست بابت دین خود  زمین را به رهن تصرف (بابت دین خود) به مدیون بسپارد تا او بابت ربح طلب خود از آن زمین بهره‏برداری کند بدون استهلاک اصل دین؛ چون مدیون راهن، اصل بدهی را  می‏داد زمین را استرداد می‏کرد. 

منبع ترمینولوژی حقوق