رسم قدیم این بود که سند خالی از وجه و از اعتبار افتاده و اسناد مجعول را در دادگاه در طاس مخصوص میشستند تا کسی بهره از آن نگیرد. نام آن طاس را طاس عدل نهاده بودند در زمان غازان ایلخان. ضربالمثل فارسی که گفتهاند: پتهاش روی آب افتاد ریشهاش در طاس عدل است. این شرح در امثال و حکم دهخدا نیامده است.
منابع: امثال و حکم دهخدا ۱/۵0۰. دائرهالمعارف علوم اسلامی ۸۷۱. جامعالتواریخ ۱۰۰۵–۱۰۱۲