۹۰۵۸ – طازج

(= طازجی) معرّب تازه، یعنی درهم رایج تازه سکه‌زده شده (رک. دراهم طازجیه) (تهذیب اللغه ۱۱/۱۶۴). قزوینی از معنی فوق غافل بوده است.

منابع: قزوینی، یادداشت‌ها ۱۰/۲۷۵. جوامع ۴/۱۹۹/۳۷–۳۸