(فقه) در دو مورد به کار رفته است:
۱) بینه خارج یعنی بینه کسی که در ملکی منازعه دارد ولی متصرف نیست.
۲) ضد ذوالید است یعنی ضد متصرف در مال.
منابع: ابن نجیم، الاشباه و النظائر ۲۴۷. معین الحکام ۶۱
(فقه) در دو مورد به کار رفته است:
۱) بینه خارج یعنی بینه کسی که در ملکی منازعه دارد ولی متصرف نیست.
۲) ضد ذوالید است یعنی ضد متصرف در مال.
منابع: ابن نجیم، الاشباه و النظائر ۲۴۷. معین الحکام ۶۱