در اصطلاحات اهل حدیث، شاگردی بود که حدیث را می‏شنید و سپس می‏نوشت؛ او باید نام سامع را که استاد حدیث بود بنویسد. اگر حضار جلسه زیاد بودند یک نفر سخن استاد را می‏شنید و به دیگران می‏رساند که او را مسمع می‏خواندند و کاتب التسمیع باید نام مسمع را هم یادداشت می‏کرد.

منابع: نتیجه المقال 96. تدریب الراوی 2/89-90