آنکه به عنوان جهاد جنگد.

نمی‏داند که آهنگ حجازی         فرو ماند زبانگ طبل غازی 

غازی از خمس برابر مقررات حصه می‏برد (چهار پنجم). غاز دو قسم بود: 1) مطوعه يا داوطلبان ۲) دائمی یا مرصدین که از بیت المال عطا می‏گرفت (رک. عطایا، دیوان عطا). تحت عنوان «سبیل الله» از زکات هم می‏گرفت عند الحاجه. غزاء  پس از عصر رسالت بی اذن امام معصوم (ع) روا نیست. عجیب است که از اواخر عصر عباسیان ابتکار غزاء در دست حکومت‏های ترک (غزنویان، سلاجقه، آل عثمان) بود که هرگز مقید به رعایت اصول شرع نبودند. نظر ناصر خسرو و قاضی ابوالحسن بولانی درباره غزاء غزنویان خواندنی است (رک. واژه ۱۰۲۰۳).

منابع: تاریخ ایران، ترجمه کشاورز ۲۶۱. یونسکو، تاریخ پیشرفت علمی، جلد چهارم، بخش اول ۳۱۵. جواهر 3/571-572-573-547 و 6/570. وافي 1/46. سلوك الملوك ۲۶۴. نفائس الفنون ۴۸۲. کلیات سعدی 132-541-600، سیوطی، الاشباه و النظائر ۱۰۶