(مدنی) زمینهای کشاورزی در مصر که دولتی بود و به آحاد ناس اذن بهرهبرداری از آنها را میدادند و حتی به اذن دولت قابل وقف کردن بود. زنان از آن ارث نمیبردند. بین منتفع و دولت در باب واگذاری منافع آن اراضی عقدی بسته میشد به نام غاروقه. از جمله توابع و آثار این عقد آن بود که منتفع میتوانست بابت دین خود زمین را به رهن تصرف (بابت دین خود) به مدیون بسپارد تا او بابت ربح طلب خود از آن زمین بهرهبرداری کند بدون استهلاک اصل دین؛ چون مدیون راهن، اصل بدهی را میداد زمین را استرداد میکرد.
منبع ترمینولوژی حقوق