مشتق از همان ماده طغیان و تمرد است. در معانی ذیل استعمال شده است:
۱) حکام و هیئتهای حاکمه که به قدرت از راه مغالبه برسند نه به آرای مردمان (= حاکم جور).
۲) ابزار طغیان چون بتها که آدمیان را از راه حق بگردانند. مشرک و مستکبر را هم طاغوت گفتهاند (سوره بقره ۲۵۶ تا ۲۵۸. سوره نساء ۵۱-۶۰-۷۶ و غیره) رک. مغالبه.
منابع: اضواء علی السنه المحمدیه ۱۷. الامامه و السیاسه ۵۳