در عرف عصر جاهلیت عنوان عام برخی دامها بود که به نذر و یا در راه اصنام خود به مراتع دائمی گسیل میکردند و کسی جز ابن سبیل حق استفاده از شیر آنها را نداشت. در سوره مائده (آیه ۱۰۳) آن عرف و رسم ملغی گردید.
منابع: المحبّر 3۳۰. تفسیر قرطبی ۶/۳۳۶. مجمع البیان ۲/۲۵۲. جصاص، آیات الاحکام ۲/۹۱. تهذیب اللغه ۴/۳۴۲. نهایه ابن اثیر ۲/۴۳۱