تعریفی که میکنیم این است: در خط تلاقی شیب تند کوهها با اراضی تقریباً هموار جلگهها، زاویهای فضایی پدید میآید مانند محل تلاقی دو ورق یک کتاب در حال گشوده؛ آن خط تلاقی را آبریزکوه مینامند که در عمل روشن است و در مقام تعریف، کمی دشوار است. این اصطلاح در مقابل خط الرأس جبال بهکار میرود که خطی است فرضی که در امتداد مرتفعترین بخش جبال تصور میشود، بهطوری که آب برف و باران از محل آن خط فرضی به دو سوی شیب کوه روان میگردد. در تحدید حدود املاکی، به این دو اصطلاح (آبریزکوه، خط الرأس) بسیار نیاز پیدا میشود.