2959 – بائر بلامالك
زمين بائركه مالك ندارد (اصطلاح2956) در فقه آن را «ارض خراب» گویند. قاضی ابویوسف گوید: «اهل حرب هرگاه منقرض شدند واراضى آنان معطل و ويران ماند وكسى دعوى مالكيت آنها را نكرد و در تصرف كسى نبود ماند موات است (= موات بالعرض). منبع: الخراج 65
2958 – بائرات
تاريخ حقوق) ويرانىهاى لشكركشى مغول در ايران، موجب شد كه مردم و كشاورزان متوارى و آواره شدند و زمينها را ويران رها كردند، و مغولان آن اراضى بائر متروكه را تصاحب كرده جزو اينجوى خود كردند (رک. اينجو). منبع: جامع التواريخ رشيدى 1103-1104-1105-1108
۲۹۵۷ ـ بائر
در لغت به معنی هلاکشده و هلاکشونده و نیستشده است. در اصطلاحات حقوقی زمینی است که از نظر ما دارای عناصر ذیل است: الف ـ بالفعل دارای مالک است و تملک او مسلم است. ب – درمالکیت خصوصی اشخاص حقوق خصوصی یا عمومی است. ج – در حال حاضر مشغول به کشت و زرع و […]
۲۹۵۶ ـ بائه
در لغت جماع است. اصطلاحاً به معنی نکاح است. منبع: مجمع البحرین ۱۲
۲۹۵۵ ـ باس
(= باک به فارسی) به معنی رنج و عذاب و کارزار هم به کار رفته است. نیز به معنی ترس، شکنجه، آزار، ترس و هراس آمده است. در اخبار حقوقی در شرع اعم از حرمت است (سوره 12/69). منابع: جواهر ۴/۱۷۷/۱ و 181/11. مجله یغما ۲۲/501/13
۲۹۵۴ـ بئر معطلة
چاه متروکه (سوره 22/45) و مجهولالمالک (= بئر عادّیة) که جنبة تاریخی داشته است قصر مشید در یکی از مخالیف یمن (= مخلاف بون) است پس این چاه هم باید در آنجا باشد. منابع: مروج الذهب ۱/6۱۲. احسن التقاسیم ۱۴۵. تفسیر ابوالفتوح ۸/۱۰۳. تفسیر میبدی ۶/3۸۱. تفسیر قرطبی ۱۲/۷۴. تفسیر فخر رازی ۶/۲۴۱. تهذیب اللغة […]
۲۹۵۳ـ بئر عادیه
چاه قدیمی متروک مجهولالمالک را گویند. سقوط در آنها را کسی مسئول نیست رک. البئر جبار. منابع: نهایه ابن اثیر ۱/۱۰۴. مجمع البحرین ۵۰–۴2۶.
۲۹۵۲ـ بئربدی
(بدی بر وزن بدیع) یعنی چاههایی که در عصر اسلامی حفر شده است و مالک آنها مجهول نیست. حریم آن در مادة ۱۳۷ ق.م. ذکر شده است. در نهایه گفته شده که حریم آن ۲۵ ذراع است. اگر کسی در آن چاه بیفتد مالک چاه مسئول ضرر او است و ضمانات اجراء کیفری هم متوجه […]
۲۹۵۱ـ بئر
یعنی چاه. در مادة ۱۳۷ ق.م. دربارة حریم آن سخن گفته شده است. در مورد چاههای متروکه که حافر و مالک آنها مجهول است (= بئر عادّیه) گفته شده است «البئر جَبار» یعنی اگر کسی در آنها بیفتد و مجروح یا هلاک شود کسی مسئول آن نیست. منبع: ابن اثیر، نهایه ۱/۸۹
۲۹۵۰ـ ب
علامت رمزی است برای هر یک از سه کتاب ذیل: الف ـ علامت اختصاری کتاب «المهذّب البارع» تألیف احمد بن محمد بن فهد اسدی حلّی (وفات ۸۴۱ هـ). ب ـ علامت اختصاری تهذیب شیخ طوسی. غالباً «یب» را به کار میبرند. ج ـ در کتب حدیث، علامت اختصاری کتاب «قرب الاسناد حمیری» است. منابع: وافی […]