۷۴۲۵ – ذخیره اختصاصی
ذخیرهای که برای صرف در محل ویژه نگاه دارند.
۷۴۲۴ – ذخیره réserve
(تجارت) بخشی از عایدی و سود شرکت که بین صاحبان سهام توزیع نشده و در ترازنامه ثبت میشود. در اصطلاحات عامیانه مازاد مصرف را برای آینده نگاه داشتن است. منابع: فرهنگ اصطلاحات اجتماعی و اقتصادی. فرهنگ اصطلاحات حسابداری. وافی 3/17./۱۷؛ فصوص الآداب ۱۳۷
۷۴۲۳ – ذبی
جلواز را گویند (ر.ک. جلوان). منبع: تهذیب اللغه 14/415
۷۴۲۲ – ذبح
دومین مناسک سهگانه در منی است (هدی). واجبات آن از این قرار است: الف- نیت که رکن عبادت است. ب- محل ذبح باید در منی باشد. یک قربان برای یک نفر است و قربانیکننده نباید چیزی از قربانی را از منی بیرون برد جز آنکه مصرف آن در منی مقدور نبود. ج- ذبح باید در […]
7421 – ذات محرم
(مدنی) در باب نکاح و غیره به محارم گفته میشود. منبع: جواهر ۳۱/۴۷۵/۶ و 476/1-4
۷۴۲۰ – ذات عقد
(مدنی) ذات را به فارسی گوهر گویند. ذات جزء ذهنی اشیاء است که در تمام تحولات آن چیز از او جدا نشود. این تعریف شامل عرض لازم نیز میشود، پس تعریف ناقص است. شناخت ذاتیات مقدور نیست و منطق ارسطو در باب حد و رسم مطلبی بیبنیاد ارائه کرده است. ذات عقد که در بند […]
۷۴۱۹ – ذات عرق
نام روستایی است واقع در دو مرحله از مکه که بنا بر قولی میقات اهل عراق و خراسان است. قول دگر آن است که میقات آنان عقیق (= بطن العقیق) است و این احوط است. (فرهنگنامه حج) منابع: نهایه ابن اثیر 1/201-358 و جلد ۳/۲۱۹. تهذیب اللغه 1/222. مجمع البحرین ۲۵۲–3۷۳. تفسیر قرطبی ۲/۳۶۷
۷۴۱۸ – ذات العاده
(مدنی) زنی است که دو بار متوالی خون بیند مانند هم و اقل طهر (= ده روز) بین آن دو بار فاصله شود. او را معتاده و ذات العاده گویند که بر سه قسم است: ۱) معتاده وقتیه که در تاریخ معین از هر ماه حیض شود. ۲) معتاده عددیه که در آن تاریخ حیض […]
7417 – ذات الشهور
(مدنی) یکی از اقسام زنان معتده است (ماده ۱۱۵۱ ق.م.): معتاده وقتیه اگر اعتیادش به سه ماه برسد او را ذات الشهور گویند. ذوات الشهور ماهداران اند که عده به ماه گیرند یعنی سه ماه نه سه طهر. منبع: حقوق خانواده، ص ۲۷۶، شماره 3۱۵ و شماره ۲۸۱-۳۱۶ تا ۳۱۸–۳۲۳–۳۲۶–۳۲۷
7416 – ذا الحلیفه
نام روستایی است واقع در دویست میلی مکه و شش میلی مدینه که میقات اهل مدینه است و مسجد الشجره در آن است. تا اواخر قرن سوم هجری مسکون و آباد بود.منبع: فرهنگنامه حج