(= پیشینه) مقدم امری از امور که با آن رابطه دارد. سابقه ازلی هم چنین است.
حافظ گوید:
گفتم ای بخت بخسبیدی و خورشید دمید گفت با این همه از سابقه نومید مشو
در حقوق اداری پیشینه امور اداری است مانند سابقه ابلاغ. و در امور کیفری سابقه سوء مجرم است (= سوء سابقه): سابقه دارد یعنی پیشینه ارتکاب خلاف یا بزه دارد.
منابع: ترمینولوژی حقوق. دانشنامه حقوقی ۲/۸۵/۲