(فقه) کلیه اعمال انسان که صحت و نفوذ آنها محتاج به قصد قربت نباشد خواه محتاج به قصد انشاء باشد خواه نه. در معنی اخص، عادات آن قسمت از مباحث فقه است که در برابر عبادات و امور کیفری (= حدود، قصاص، دیات) قرار میگیرد و شامل همه عقود و ایقاعات و امور حسبی و ادله اثبات دعوی و مسائل قضاء میباشد. در عصر ما جمع عادت (= عرف) است.
منابع: شاطبی، موافقات ۲/۲۳۹–۲۲۲–۲۲۵–۲۲۶–238 و جلد ۳/۲۵۲–۲۵۴–۲۴۳؛ سیوطی، الاشباه و النظائر ۱۰.