1) امت هود نبی (ع) که بین احقاف و یمن زندگى می‌کردند و به کلی منقرض شدند.
2) در حقوق مدنی اسلامی زمینی را گویند که نشان عمران در آن نباشد و متروک مانده باشد (= ارض عادی، عادی‌الارض). متروکه و عاطل را هم عادی خوانده اند.
منابع:  صبح الاعشی ۱/۳۱۲، ۵/۱۸. احکام السلطانیه ۱۹۰. الاموال 3۸۶–3۹۳. فتوت نامه سلطانی 298. کلیات سعدی 697–786.