در معانی ذیل به کار رفته است:
۱) نسبت به عقود و قراردادها و او غیر از متعاقدین و غیر از قائممقام قانونی آنان است (مادة ۲۳۱–4۴۸ ق.م.).
۲) نسبت به امور طرفینی (به غیر از عقود) مانند تعهدات ناشی از ضمانات و مسئولیت مدنی و نیز دعاوی. اصطلاحات جلب ثالث، مجلوب ثالث، شخص ثالث در این زمینه به کار رفته است (ماده ۵۸۲ ق.آ.د.م.). رک. ثالث در برات، تعهد به نفع ثالث درست است (مادة ۱۹۶–۷۶۸–۷۶۹ ق.م.) ولی تعهّد به ضرر ثالث مشمول مقررات فضولی است (حقوق تعهدات).
در باب اجرائیات، بازداشت مال متعهد و یا محکومعلیه که نزد ثالث دارد مجاز است در این صورت متعهد یا محکومعلیه، در رابطه با مال بازداشتشده، باید به ثالث رسید بدهد وگرنه متصدی اجرا رسید خواهد داد (دانشنامة حقوقی). ابلاغ اوراق قضائی در حدود قانون به ثالث هم میشود (دانشنامة حقوقی). در موارد خاص، اجراء احکام علیه ثالث، صورت میگیرد (دانشنامة حقوقی).
در باب اسناد رسمی معاملات، آن اسناد نسبت به ثالث معتبر هستند (ماده ۷۲ قانون ثبت. مادة ۱۲۹۰–۱۳۰۵ ق.م.) اما اسناد معاملات املاک ثبتنشده، نسبت به ثالث اعتبار ندارند (مادة ۸۸ قانون ثبت).
منابع: ترمینولوژی حقوق. دانشنامة حقوقی ۱/۵۳۱–۳۴ و ۸۶/۱۲۹–۱۳۱-132 و 239/145. حقوق تعهدات ۱/۹۰/126–۱۲۷. سوآل و جواب طباطبائی ۲۲۱. مفتاح الکرامة ۴/۶۰۹. مسالک ۱/۲۸۵. عروة ۸۴۶، کشّاف القناع 3/204. شرح فتحالقدیر ۵/۱۲۶