هر آبی است که از زمین عشر بهدست آید، خودبهخود مانند چشمه و یا به استخراج و حفاری مانند چاه و قنات و یا برکههای واقع در اراضی عشری که از آب باران و زهآب پدید آید. زمین عشر، زمین زراعی است که صاحب زراعت آن، عشر زراعت (یا نصف یا ربع عشر) را شرعاً باید به دولت میداد.
منبع: سلوکالملوک ۲۸۳–۲۸۶–۲۸۷